kailor έγραψε:
προσωπικά θα θέλα να χει μείον και 30 βαθμούς εάν γίνεται, χιόνι μέχρι και πάνω από την πόρτα και όποιος ζήσει έζησε... αυτό θα είναι εμπειρία....
Χρήστο την εποχή που ζούσα στην Σοβιετική Ενωση ο διαχειριστής της κάθε πολυκατοικίας έβγαζε πρόγραμμα για όλους τους χειμερινούς μήνες τριών ενοίκων ανά ημέρα που ήταν υπεύθυνοι να καθαρίσουν τον χώρο γύρω από την πολυκατοικία και το κομμάτι του δρόμου που της είχε αναθέσει ο Δήμος. Αν χιόνιζε στην μέρα σου έπρεπε να καθαρίσεις το χιόνι.
Ομοίως ο αγροτικός συνεταιρισμός έβγαζε πρόγραμμα χειριστών τρακτέρ ( που τον χειμώνα κάθονται και τα ξύνουν) για να καθαρίσουν το εθνικό και επαρχιακό δίκτυο.
Ο Ελληναράς εγώ από την χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και των επιδοτήσεων της ΕΟΚ, όπου μεγάλωσα με την έννοια ότι το κράτος δεν είναι το σύνολο των πολιτών αλλά είναι κάποιο υπέρφυσικό μόρφωμα που κατέχει μία λεφτουλιά και οφείλει να μου πληρώνει και να μου παρέχει υπηρέτες αν εί δυνατόν και να μου κάνουν αέρα, φυσικά τους έγραψα και δεν πήγα.
Αυτοδικαιολογήθηκα ότι είμαι ξένος, είμαι γιατρός και οφείλουν να με υπηρετούν λόγω σεβασμού αλλά και φιλοξενίας.
Την επόμενη μέρα έλαβα ένα γράμμα ότι παρόλο που είμαι ξένος δεν παύω να είμαι μέλος της κοινωνίας της πολυκατοικίας και οφείλω να προσφέρω στην κοινωνία ισότιμα όπως όλοι.
Υπέθεσα οτι είναι πόλεμος, το κράτος αδυνατεί να παρέχει τα απαραίτητα, δεν πληρώνω σαν ξένος φόρο οπότε να συνεισφέρω χρηματικά. Επιασα τρείς γείτονες ως κλασικό ελληνικό λαμόγιο, και τους είπα είκοσι δολάρια αν πάνε στην μέρα μου να καθαρίσουν το χιόνι.
Την επόμενη που χιόνισε στην μέρα μου έλαβα ξανά γράμμα που μου έλεγε ότι η αποχή μου από τα καθήκοντά μου απέναντι στην κοινωνία της πολυκατοικίας αλλά και της πόλης μου είναι ανεπίτρεπτη και δείγμα ατομικισμού και έλλειψης σεβασμού προς τους συμπολίτες μου. Με καλούσε να επανορθώσω αλλιώς θα αναγκαζόταν να μου ζητήσουν να αποχωρήσω από την πολυκατοικία την οποία δεν σέβομαι.
Τον τρίτο μήνα τελικά πήγα και φτυάρισα χιόνι.
Τότε έμαθα από ένα αιγύπτιο συνάδελφο που είμασταν μαζί στην αποστολή των Γιατρών του Κόσμου, την αραβική παροιμία ότι αν κάθε νοικοκυρά καθαρίζει τον δρόμο μπροστά από το σπίτι της όλος ο δρόμος είναι καθαρός.
Γιατί λέω την ιστορία;
Γιατί θέλεις να κατηγορήσεις για ολιγωρία τους κρατικούς μηχανισμούς πιθανόν γνωρίζοντας ότι δεν προσλάβαν εποχικό προσωπικό ή δεν υπογράψαν σύμβαση με εργολάβους ιδιοκτήτες γαιοπροωθητών για τον καθαρισμό των δρόμων. Σε μία εποχή που χρήματα δεν υπάρχουν ζητάς επιπλέον προσλήψεις. Κλασική ελληνική θεώρηση από την εποχή της πιστωτικής φούσκας. Και επειδή δεν πρόκειται να γίνει να αρχίσεις την φιλολογία περί τρόικας που καλή είναι για γκρίνια αλλά δεν πείθει τον μέσο ψηφοφόρο που γνωρίζει τι γίνεται και δεν είναι βλάκας να μην πιστεύει βαθειά μέσα του ότι μάλλον τόσα χρόνια απλώναμε τα ποδάρια μας έξω από το πάπλωμα.
Αντίθετα σε τοπικό και ατομικό επίπεδο θα μπορούσες να προωθήσεις την ιδέα της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας με αποτέλεσμα ούτε να ξοδεύεις άσκοπα τα λεφτά του φορολογούμενου κρητικού που δεν έχει την δυνατότητα πλέον να σου πληρώνει τους εποχικούς υπαλλήλους να σου κάνουν αέρα αλλά και να μην μείνει κανένας αποκλεισμένος στους μείον τριάντα και με δέκα μέτρα χιόνι.